به منظور بررسی تنوع ژنتیکی برای عملکرد میوه و صفات مرتبط با آن در 86 ژنوتیپ بادمجان شامل ارقام محلی و تجاری مورد استفاده کشاورزان ایران، آزمایشی در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در زمستان 1398 در داخل گلخانه شرکت نگین بذر دانش، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان) اجرا شد. عملکرد میوه در گیاه، تعداد میوه در گیاه، وزن میوه، ارتفاع گیاه، طول میوه، عرض میوه، تعداد میان­گره و فاصله میان­گره ژنوتیپ های بادمجان اندازه گیری و مورد ارزیابی قرار گرفت. دامنه عملکرد، تعداد میوه و وزن میوه درگیاه برای ژنوتیپ ها به ترتیب از 60/3گرم تا 5151 گرم در گیاه، 1/23الی 39 میوه در گیاه و 14/3گرم تا 387/9گرم در گیاه متغیر بود. تجزیه واریانس داده ها نشان داد ژنوتیپ ها از نظر کلیه صفات اندازه گیری شده تفاوت معنی داری داشتند. مقایسه میانگین ها نشان داد رقم سابل بیشترین عملکرد میوه را داشت. پس از آن ژنوتیپ های شماره 4، 2 و 5 به ترتیب در گروه دوم قرار گرفتند و بین آنها تفاوت معنی دار وجود نداشت. ژنوتیپ های شماره 76، 72 ، 70 ، 74 و 66 به ترتیب کمترین عملکرد میوه را داشتند و بین آنها تفاوت معنی داری وجود نداشت. تجزیه به مؤلفه های اصلی نشان داد سه عامل مستقل از هم، مجموعاً 63 درصد از تغییرات را توجیه کردند. تجزیه خوشه­ای به روش وارد(Ward) ، ژنوتیپ­های بادمجان ارزیابی شده را در چهار گروه متفاوت قرار داد.به طوری که این نتایج تا حد زیادی با عملکرد میوه همخوانی داشتند. رگرسیون گام به گام نشان داد که سه صفت تعداد میوه در گیاه، وزن میوه و عرض میوه بیشترین تأثیر را بر روی عملکرد میوه داشتند. تجزیه مسیر نیز نشان داد وزن میوه و تعداد میوه بر روی عملکرد میوه تأثیر مستقیم داشتند و تأثیر غیرمستقیم این صفات چندان قابل­توجه نبود. از نتایج این پژوهش می­توان در برنامه های بهنژادی بادمجان برای تولید جمعیت های اولیه و انتخاب لاین خالص و ارقام جدید استفاده کرد.

In order to investigate the possibility of quinoa producing in Garmsar, Iran, a factorial experiment conducted in randomized complete block design with three replications in 2018-2019 growing season at Garmsar Agricultural Research Station. The factors were planting date at three levels (March 6th, April 1st and April 6th) and the three genotypes of quinoa (Q26, Q29 and Titicaca). Results showed that the effect of planting date was significant for all studied traits except the harvest index. Also, all studied traits were significantly different in all genotypes. Titicaca planted on March 6th had the highest yield (2276 kg.ha-1).The grain yield and yield components decreased with the delaying the planting date. Compared to early plantings, Latest date, April 6th, led to reduction of all traits, especially grain yield (about 50%). The results of simple phenotypic correlation between the studied traits showed that grain yield per hectare had the highest correlation with plant yield (0.877) and then with leaf area index (0.832), panicle weight (0.815) and number of branches per plant (0.745) that was significant at the 1% probability level.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

به منظور بررسی آثار تاریخ و آرایش کاشت بر عملکرد و اجزای عملکرد میوه خربزه (Cucumis melo var inodorus) چارجو، آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی و به صورت اسپلیت فاکتوریل و در چهار تکرار به مدت دو سال از سال 1385 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی گنبد اجرا گردید. چهار تاریخ کاشت (20 فروردین، اول اردیبهشت، 15 اردیبهشت و اول خرداد) کرت اصلی و ترکیبی از فواصل ردیف (180، 230 و 280 سانتی متر) و فواصل بوته (50 و 70 سانتی متر) کرت فرعی را تشکیل می دادند.کاشت به صورت جوی و پشته ای بود. کرت های با فواصل ردیف 180، 230 و 280 سانتی متر به ترتیب دارای شش، پنج و چهار ردیف کاشت بودند. به منظور تعیین کل عملکرد میوه، متوسط وزن میوه، تعداد میوه در بوته و در هکتار، میوه ردیف های میانی با دست برداشت گردید. پس از پایان هر سال تجزیه واریانس ساده روی عملکرد میوه و سایر صفات مورد بررسی انجام و مقایسه میانگین صفات به روش LSD انجام شد. جهت تجزیه داده ها از نرم افزار آماری SAS استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد با تاخیر کاشت عملکرد میوه کاهش یافت. تسریع مراحل نمو و کوتاه شدن دوره تجمع مواد فتوسنتزی تحت فشار حرارتی و رشد رویشی کمتر، احتمالا موجب کاهش وزن میوه با تاخیر در کاشت شد. عملکرد میوه با افزایش فاصله ردیف کاهش یافت. فاصله ردیف 180 سانتی متر بیشترین عملکرد میوه را تولید نمود. فاصله بین بوته های 50 و 70 سانتی متر از نظر عملکرد میوه تفاوتی نبود. با توجه به نتایج دو سال آزمایش و در نظر گرفتن عملکرد میوه و وزن میوه تاریخ کاشت مناسب در منطقه برای خربزه چارجو نیمه دوم فروردین می باشد. آرایش کاشت مناسب با توجه به نتایج این آزمایش فاصله ردیف 180 سانتی متر و فاصله بین بوته 70 سانتی متر بود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

Identifying the constraining factors of production and yield gap is very important. Therefore; this research was performed to identify the production constraining factors of local rice cultivars. All management practices from nursery preparation to harvesting stages for 100 paddy fields of local rice cultivars were recorded through field studies, in Sari, from 2015-2016. In the CPA, the actual and calculated potential yield were 4495 and 5703 kg/ha, respectively and the gap was 1221 kg/ha. The yield gap caused by number of top-dressing variables was 324 kg/ha, equal to 27% of the total yield gap. The yield gap related to previous year of legumes cultivation was 218 kg ha-1, equal to 18% of the total yield variation. Among the 10 variables entered in the CPA model, the effects of top-dress fertilizer application and its application frequency and foliar application were remarkable, which could compensate a significant part of the yield gap (444 kg/ha, 37% of total) in the farmers’ fields by managing these variables. According to boundary line analysis (BLA) finding, actual yield mean on the basis of optimal limit related to 12 variables under study was 5369 kg/ha, with 881 kg/ha yield gap . Mean relative yield and relative yield gap for 12 variables (transplanting date, seedling age, number of seedlings per hill, planting density, nitrogen and phosphorous per hectare, nitrogen before transplanting, harvesting date, lodging problem, pest problem, diseases problem and weeds problem) were 83.64 and 16.35 kg/ha, respectively. Based on the finding, it can be stated that the model precision is appropriate and can be applied for both estimation of the quantity of yield gap and determining the portion of each restricting yield variables.

ﺍﻳﻦﭘﮋﻭﻫﺶ به منظور ﺑﺮﺭﺳﻲ و مقایسه عملکرد میوه و اجزای آن، صفات مورفولوژیک و کیفیت میوه بین ژنوتیپ های مختلف گوجه فرنگی گلخانه ای انجام شد تا بتوان از آنها به عنوان معیار انتخاب استفاده نمود. نتاج حاصل از تعداد 49 تلاقی گوجه فرنگی گلخانه ای به همراه 13 والد آنها در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در گلخانه کشت شدند. نتاج تلاقی های 20، 25 و 46 بیشترین مقادیر عملکرد میوه را نشان دادند. از طرف دیگر نتاج تلاقی های 17 و 18 بیشترین مقدار کیفیت میوه را نشان دادند که از نظر عملکرد میوه نیز در شرایط مطلوبی قرار داشتند. همچنین از نظر صفت تعداد میوه، نتاج تلاقی های 16، 18 و 19 بالاترین مقدار را نشان دادند. جهت گزینش موثرترین صفات به عنوان معیار انتخاب، میزان وراثت پذیری عمومی و خصوصی صفات در طی دو فصل به روش های رگرسیون والد- نتاج، میانگین والدین- نتاج و همبستگی والد - نتاج تخمین زده شد. میزان وراثت-پذیری عمومی متوسط تا نسبتا بالایی بین 45 تا 92 درصد در فصل اول و بین 43 تا 80 درصد در فصل دوم برآورد شد. ﺻﻔﺎﺕ عملکرد کل میوه، وزن تک میوه، ضخامت پریکارپ، مواد جامد محلول (بریکس) و pH با مقادیر بالاتری از وراثت پذیری نسبت به سایر صفات، به عنوان شاخص ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮊﻧﻮﺗﻴﭗ ﻫﺎﻱ ﺑﺮﺗﺮ پیشنهاد شدند. وراثت پذیری خصوصی در صفات تعداد میوه در گل آذین و طول میان گره مقادیر بالاتری را نشان دادند که معرف معیار های انتخاب مناسب بر اساس این صفات بود. اما نتایج نشان داد که معیارهای انتخاب در شرایط محیطی مختلف، متفاوت بودند.

تولید میوه­های بد­شکل و غیراستاندارد در کیوی رقم هایوارد، به­دلایل ژنتیکی و یا محیطی، مهم­ترین عامل کاهش درصد میوه­های صادراتی و بازارپسند به­حساب می­آید. برای حل این مشکل و ایجاد یکنواختی در میوه­های تولید­شده، تنک میوه های بدشکل در مراحل ابتدایی تشکیل میوه قابل توصیه می­باشد. این پژوهش به­صورت طرح بلوک کامل تصادفی در چهار تکرار انجام پذیرفت. تیمارهای آزمایشی شامل تنک تمامی میوه­های غیرطبیعی شامل میوه­های ریز، پهن، بادبزنی و بدشکل در چهار زمان 15، 30، 45 و 60 روز بعد از تشکیل میوه­ها از کل تاک بود. بعد از رسیدن میوه­ها به مرحله بلوغ، خصوصیاتی مانند عملکرد، درجه­بندی کیفی میوه، سفتی بافت میوه، درصد ماده خشک، مواد جامد محلول، اسید کل میوه، شاخص طعم میوه، پی اچ و میزان آسکوربیک­اسید میوه اندازه­گیری شدند. نتایج نشان داد که تفاوت معنی­داری بین عملکرد کل تاک­های تنک شده و شاهد وجود نداشت. انجام تنک میوه باعث افزایش معنی­دار درصد میوه­های درجه ممتاز گردید، به­طوری­که بیشترین درصد میوه ممتاز در تیمار تنک 15روز پس­از تشکیل میوه (01/49 درصد) مشاهده شد که حدود 25 درصد نسبت به شاهد (71/24 درصد) افزایش نشان داد. هم­چنین تنک میوه باعث کاهش میزان سفتی بافت میوه، اسیدکل و آسکوربیک اسید میوه شد، اما درصد ماده خشک، مواد جامد محلول، شاخص طعم، پی اچ و حجم میوه را به­طور معنی داری افزایش داد. درمجموع، تنک زودهنگام میوه­ها یعنی 15 روز پس­از تشکیل میوه، با افزایش درصد میوه های ممتاز و کاهش معنی­دار میوه­های درجه2 و خارج از اندازه توانست باعث افزایش نسبت میوه ­های صادراتی و بازارپسند شود.